سه شنبه 4 اردیبهشت 1397
خانه / علمی / احساس درماندگی نوزاد انسان و حیوان

احساس درماندگی نوزاد انسان و حیوان

احساس درماندگی در کل نوزادان یا بزرگترها و حتی در نوزاد پرندگان وجود دارد و ما اینجا میخواییم در مورد  درماندگی نوزادان سخن بگوییم ولی خیلی از پدر و مادرا از این موضوع خبر ندارند و انرژی منفی کل فرزندشان را در بر میگیرد و همیشه آنان گریه میکنند و شما فکر میکنید نوزادتان مریض یا گرسنه است. مطالب پایین به شما خیلی کمک میکند

احساس درماندگی

احساس درماندگی

بیولوژی و رفتار:

تغییرپذیری مشابهی در پستانداران وجود دارد. اگر چه تمام نوزادان پستانداران برای تغذیه به مادرانشان نیاز دارند، بعضی ها به طور فیزیکی بیشتر از دیگران قابلیت دارندو احساس درماندگی کمتری نسبت به بقیه دارند. کره اسب ها مدت کمی پس از تولد می توانند بایستند و به طور مستقل راه بروند

زیرا ماده اسب های بزرگسال به اندازه ی کافی بزرگند و می توانند مدت کافی باردار باشند و جنینشان فرصت کافی برای رشد و تکامل پیدا کند؛ این کار باعث می شود آنها به طور فیزیکی حتی به عنوان نوزاد قابل باشند و همچنین احساس درماندگی به خانواده خود ندارند ولی  هرچند، پرندگان آوازخوان تقریبأ لخت (بدون پر و بال) و با چشمان بسته متولد می شوند و باید در لانه و توسط گرمای بدن مادرشان خود را گرم نگه دارند.

احساس درماندگی

احساس درماندگی

بیولوژی و رفتار در نوزاد پرنده:

 «پرندگان آوازخوان که دارای سرعت متابولیکی بالا و اندازه ی بدن کوچکی هستند نمی توانند فرزند خود را به مدت طولانی نگه دارند.» طبق مطالعۀ منتشر شده در سال ۲۰۱۲، محدودیت های فیزیکی و متابولیکی برای بارداری و تولد انسان نیز وجود دارند. از قبل مشخص شده که مغز – و جمجمۀ – نوزادانِ در حال رشد بیشتر از میزانِ درون رحم (به طور متوسط) رشد نمی کند زیرا در این صورت درون لگن مادر جای نمی گیرند.

این مطالعه کشف کرد که یک دوره ی بارداریِ نه ماهه (به طور متوسط) احتمالأ طولانی ترین دوره ای است که یک زن می تواند سرعت متابولیکیِ تسریع یافته ی لازم در حین دوران بارداری را متحمل شود.  «اما خودکفاییِ نوزادان پستانداران فقط به اندازه ی گونه و سرعت متالبولیکی آن بستگی ندارد.

خودکفایی همچنین با توجه به اکولوژیکیِ گونه و این مسئله که چه مقدار از رفتار آنها ذاتی است و چه مقدار از والدین یاد گرفته می شود تعیین می گردد.احساس درماندگی در هر موجود بستگی به میزان توجهه دارد یکی در شکم و دیگری در بیرون آن»

به عبارت دیگر، هرچه اطلاعاتِ رفتاری که یک جوان از بزرگسالانش جذب می کند بیشتر باشد، نقشِ مراقبت طولانی مدت توسط والدین در وفق دادنِ تازه وارد با الگوها و شیوه های گروهی اهمیت بیشتری پیدا می کند. این مسئله مسیر طولانی که نوزاد انسان باید از احساس درماندگی به سمت کودکی و بزرگسالی طی کند را توضیح می دهد؛ البته با توجه به اینکه چه مقدار باید از والدین خود درباره ی ارتباطات و رفتارهای اجتماعی یاد بگیرند.

 

آهسته و پیوسته

فرآیند رشد واحساس درماندگی طولانی که انسان ها تجربه می کنند یک «نعمت» است و بیشتر از چیزی که متخصصان تصور می کنند در طول زندگی به طول می انجامد

«قشرجلویی مغز حتی در دوران بزرگسالی تحت رشد و فرگشت قرار دارد.و این همان احساس درماندگی و نیاز انسان است به خانواده»

اگر چه به نظر می رسد قابلیت های فیزیکی اولیه ی انسان ها از حیوانات عقب مانده باشد، در طولانی مدت، دوره ی درماندگیِ طولانی مدت انسان ها در نهایت یک نتیجه ی شناختیِ قابل توجه را ارائه می دهد. کاساسولا به لایوساینس گفت: «می دانیم که چیزها به شکل معینی فرگشت پیدا می کنند زیرا منفعت آنها در این است. هرچه سرعت بلوغ بیشتر باشد به ما اجازه می دهد تا تفکر پیچیده تری داشته باشیم.»

 

گردآورنده: وبلاگ مای بی بی اسکین

درباره ی آقای خواجه

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *